طی سال‌های اخیر، خوانندگان و آهنگ‌سازان بسیاری در سبك‌های مختلف بروز و ظهور كردند؛ اما متاسفانه اغلب آنها به‌واسطه نداشتن توانمندی و دانش كافی از این گردونه حذف شدند و در مدت حضورشان در موسیقی، آثاری تولید كردند كه علیرغم داشتن مخاطبان زیاد در یك برهه‌‌ی زمانی بلافاصله به فراموشی سپرده شدند و ثابت كردند موسیقی هم اگر به درستی تولید و در اختیار مخاطب قرار نگیرد، تاریخ مصرفش به لحاظ شنیداری تمام می‌شود. چیزی كه شاید برای قطعات ساخته شده موسیقی در دهه های 50 و 60 هیچ وقت اتفاق نیفتاده و تا به امروز همه آن آثار كه سازندگانشان جز نسل تاریخ ساز موسیقی ایران بودند، جایگاه ویژه‌ای در بین نسل‌های گوناگون دارد. در گذشته برخی از آهنگسازان همچون استاد علی تجویدی در سال كمتر از 5 اثر تولید می‌كردند. آثاری كه بارها بازخوانی شده و همچنان زمزمه می‌شود.
ماندگاری سهم آثاری است كه با تفكر و تعمق تولید شود. آثار سطحی مثل كف روی آب هستند كه به سرعت محو می‌شوند. اما آنچه موجب تولید آثار سطحی می‌شود كم‌بهره بودن هنری تولیدكنندة یا سطحی نگری او به هنرش یا به سبب «تولید برای امرار معاش» باشد كه خود جای صحبت فراوان دارد.
در ادامه ترانه ماندگار یادگار كودكی اثر استاد علی تجویدی را با صدای علیرضا افتخاری می‌شنویم.

متن شعر آهنگ یادگار كودكی

یادم آمد شوق روزگار كودكی..................... مستی بهار كودكی

یادم آمدآن همه صفای دل كه بود............خفته در كنار كودكی

رنگ گل جمال دیگر در چمن داشت............آسمان جلال دیگر پیش من داشت

شور و حال كودكی برنگردد دریغا................قیل و قال كودكی برنگردد دریغا

به چشم من همه رنگی فریبا بود..................دل دور از حسد من شكیبا بود

نه مرا سوز سینه بود.................نه دلم جای كینه بود

شور و حال كودكی برنگردد دریغا..............قیل و قال كودكی برنگردد دریغا

روز و شب دعای من...............بوده با خدای من

كز كَرَم كند حاجتم روا...............آنچه مانده از عمر من به جا

گیرد و پس دهد به من دمی..........مستی كودكانه مرا

شور و حال كودكی برنگردد دریغا.............قیل و قال كودكی برنگردد دریغا