وی مقدمات موسیقی را نزد پدر آموخت و در سال 1353 وارد دانشكده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد.

بیژن از نوجوانی همكاری هنری خود را در رادیو سنندج با برنامه كودك آغاز كرد و تا سن 26 سالگی تمام تجربیات و شناخت موسیقی را در كنار خانواده و رادیو سنندج و فرهنگ و هنر این استان [كردستان] كسب كرد.

وی همزمان با تحصیل، همكاریش را با گروه شیدا به آغاز كرد، سپس همكاری خود را در گروه عارف شروع و بعد از انقلاب در تولید كاست‌هایی به نام چاوش و در شركت روح افزا به عنوان خواننده فعالیت كرد.

وی از بنیانگذاران گروه شیدا، عارف و از اعضای اصلی گروه كامكارها است و در نواختن رباب، دف، تنبك، قیچك و تار بسیار توانایی دارد.

ساز اصلی بیژن تار می‌باشد ولی در گروهای شیدا و عارف با نواختن رباب و در بسیاری از كارها تنبك و دف را برگزیده و همكاری كرده است.

بیژن كامكار علاوه بر نوازندگی در بسیاری از كنسرت‌ها و آلبوم های موسیقی به خوانندگی پرداخته و اثر ارزشمند "كجایید ای شهیدان خدایی"(با آهنگسازی هوشنگ كامكار) با صدای اوضبط و تولید شده است.

وی در زمینه خوانندگی نیز آثاری از هوشنگ كامكار همچون كجائید ای شهیدان و قطعه حصار از حسین علیزاده و زردی خزان از ارسلان كامكار و چند كاست دیگر را در كارنامه دارد.

در خلال سال‌های بعد از انقلاب كنسرت‌های بسیاری در ایران و كشورهایی چون آلمان، سوئیس و بلژیك برای معرفی دف و موسیقی سنتی ایرانی اجرا كرده است.